خرید روغن موتور

خرید روغن موتور اصل

روغن موتور کارش فقط «روان کردن» نیست. بین قطعات فلزی یه لایهٔ خیلی نازک می‌سازه که نذاره پیستون، رینگ، میل‌لنگ و میل‌سوپاپ مستقیم به هم بسابن؛ گرمای موتور رو با خودش می‌بره؛ دوده و براده و کثیفی رو معلق نگه می‌داره تا فیلتر روغن بگیرتشون؛ و با افزودنی‌هاش جلوی زنگ‌زدگی و لجن‌بستن داخل موتور رو می‌گیره. پس انتخاب روغن درست و عوض کردن به‌موقعش مستقیم روی عمر موتور، مصرف سوخت و حتی دود اگزوز اثر داره.

تو این دسته، روغن‌ها رو بر اساس نوع موتور و گرانروی جدا کردیم: روغن موتور بنزینی سواری با گرانروی‌های مختلف، روغن موتور دیزلی برای کامیون، اتوبوس و ماشین‌آلات، روغن موتور موتورسیکلت و مایعات جانبی مثل ضدیخ و روغن ترمز.

عددهای روی قوطی روغن یعنی چی؟

عددی مثل 10W40 «درجهٔ گرانروی» یا همون غلظت روغنه که طبق استاندارد SAE J300 تعیین می‌شه:

  • عدد اول با حرف W (حرف اول کلمهٔ «زمستان» به انگلیسی) رفتار روغن تو سرما رو نشون می‌ده. هرچی کمتر باشه، روغن تو هوای سرد روان‌تره و موتور راحت‌تر روشن می‌شه. مثلاً روغن 0W باید تا حدود ۳۵ درجه زیر صفر موتور رو راحت بچرخونه، روغن 10W تا حدود ۲۵ درجه زیر صفر و روغن 20W تا حدود ۱۵ درجه زیر صفر.
  • عدد دوم غلظت روغن تو دمای کار موتور (حدود ۱۰۰ درجه) رو نشون می‌ده. روغن 30 تو این دما رقیق‌تر از روغن 40 و 50ه. موتورهای جدید با فاصلهٔ قطعات کمتر معمولاً روغن رقیق‌تر می‌خوان و موتورهای قدیمی یا کارکرده، غلیظ‌تر.

یه نکتهٔ مهم: «روغن غلیظ‌تر همیشه بهتر» درست نیست. اگه موتوری برای 5W30 طراحی شده باشه و توش 20W50 بریزی، صبح‌ها روغن دیرتر به بالای موتور می‌رسه و بیشترین سایش دقیقاً همون چند ثانیهٔ اول روشن شدن اتفاق میفته.

سطح کیفیت روغن: API و ACEA

گرانروی فقط غلظت رو می‌گه؛ کیفیت افزودنی‌ها و مقاومت روغن رو باید از «سطح کیفیت» فهمید. دو استاندارد اصلی داریم:

  • API (مؤسسهٔ نفت آمریکا): برای موتور بنزینی با حرف S شروع می‌شه و برای دیزلی با C. هرچی حرف دوم جلوتر باشه جدیدتره. الان سطح‌های معتبر بنزینی SQ (جدیدترین، از ۲۰۲۵)، SP، SN، SM و SL هستن و سطح‌هایی مثل SH و قدیمی‌تر برای موتورهای امروزی منسوخ حساب می‌شن. تو دیزل هم CK-4 جدیدترینه و بعدش CJ-4، CI-4 و CH-4. توضیح رسمی همهٔ این سطح‌ها تو سایت API هست.
  • ACEA (انجمن خودروسازان اروپا): بیشتر روی روغن‌های اروپایی می‌بینیش. گروه A/B برای بنزینی و دیزلی سبک، گروه C برای خودروهای مجهز به کاتالیست و فیلتر دوده (روغن کم‌خاکستر) و گروه E برای دیزل سنگین.

قانون ساده: سطح کیفیت جدیدتر رو می‌شه جای قدیمی‌تر استفاده کرد (مثلاً SP جای SL)، ولی برعکسش درست نیست.

کدوم گرانروی برای ماشین من مناسبه؟

مطمئن‌ترین منبع دفترچهٔ خودروئه. اگه دم دستت نیست، این راهنمای کلی کمکت می‌کنه:

روغن معدنی، نیمه‌سنتتیک یا تمام‌سنتتیک؟

روغن معدنی از پالایش مستقیم نفت خام به‌دست میاد و ارزون‌تره، ولی زودتر تو گرما اکسید می‌شه. روغن سنتتیک پایهٔ مهندسی‌شده داره، تو سرما روان‌تر و تو گرما پایدارتره و فاصلهٔ تعویض طولانی‌تری رو تحمل می‌کنه. نیمه‌سنتتیک هم ترکیب این دوتاست. برای موتورهای جدید و توربو، سنتتیک انتخاب منطقی‌تریه؛ برای موتورهای قدیمی‌تر با کارکرد معمولی، روغن معدنی یا نیمه‌سنتتیک باکیفیت کافیه.

هر چند وقت یه بار روغن رو عوض کنیم؟

عدد دقیق رو دفترچه و نوع روغن تعیین می‌کنه، ولی به‌طور معمول روغن معدنی هر ۵ هزار کیلومتر، نیمه‌سنتتیک حدود ۷ هزار و سنتتیک حدود ۱۰ هزار کیلومتر عوض می‌شه. اگه بیشتر تو ترافیک شهری، راه‌های خاکی یا مسیرهای کوتاه رانندگی می‌کنی، شرایطت «سخت» حساب می‌شه و بهتره زودتر عوضش کنی. حتی اگه کم کار کردی، سالی یه بار تعویض لازمه چون روغن با گذشت زمان هم خراب می‌شه. با هر تعویض روغن، فیلتر روغن رو هم عوض کن.

روغن اصل رو چطور از تقلبی تشخیص بدیم؟

  • قوطی سالم باشه، درب پلمپ و چاپ تمیز و بدون پخش‌شدگی داشته باشه.
  • شمارهٔ سری ساخت و تاریخ تولید روی قوطی چاپ شده باشه، نه برچسب دستی.
  • قیمت خیلی پایین‌تر از بازار معمولاً یعنی مشکل داره.
  • از فروشنده‌ای بخر که فاکتور معتبر می‌ده و پاسخگوئه.

چطور سطح روغن رو چک کنیم؟

  1. ماشین رو روی زمین صاف پارک کن و بعد از خاموش کردن، پنج تا ده دقیقه صبر کن تا روغن به کارتل برگرده.
  2. گیج روغن رو دربیار، با دستمال تمیز پاک کن و دوباره تا ته جا بزن.
  3. دوباره درش بیار؛ سطح روغن باید بین دو علامت حداقل و حداکثر باشه، ترجیحاً نزدیک حداکثر.
  4. اگه کم بود، از همون روغن (همون گرانروی و سطح کیفیت) کم‌کم اضافه کن و دوباره چک کن. زیادتر از حداکثر ریختن هم ضرر داره و باعث کف کردن روغن می‌شه.

به رنگ و حالت روغن هم دقت کن: روغن کارکرده تیره می‌شه که طبیعیه، ولی اگه شیری یا کف‌دار باشه یعنی آب یا ضدیخ واردش شده و باید سریع موتور رو چک کنی.

نشونه‌هایی که می‌گن روغن رو عوض کن

  • کیلومتر یا زمان تعویض (طبق برچسب آخرین تعویض) گذشته.
  • چراغ فشار روغن یا هشدار سرویس روی آمپر روشن شده.
  • صدای موتور خشن‌تر شده، مخصوصاً موقع روشن کردن صبح.
  • روغن روی گیج خیلی غلیظ، سیاه و دانه‌دار شده.
  • مصرف سوخت بی‌دلیل بالا رفته.

چند سؤال رایج

می‌شه دو برند روغن رو با هم قاطی کرد؟ برای سر رفتن تا تعویض بعدی، اگه گرانروی و سطح کیفیت یکی باشه مشکلی پیش نمیاد؛ ولی بهتره همیشه یه روغن رو کامل استفاده کنی تا افزودنی‌ها دقیقاً همون‌طور که طراحی شدن کار کنن.

موتور من چند لیتر روغن می‌خواد؟ بیشتر خودروهای سواری چهار سیلندر بین ۳.۵ تا ۴.۵ لیتر روغن می‌خوان؛ عدد دقیق تو دفترچه هست. موتورهای دیزلی سنگین معمولاً بین ۱۵ تا ۴۰ لیتر.

روغن سنتتیک تو موتور قدیمی نشتی ایجاد می‌کنه؟ روغن سنتتیک خودش نشتی درست نمی‌کنه؛ ولی اگه کاسه‌نمدها و واشرها پیر و سفت شده باشن، روغن روان‌تر ممکنه نشتی‌های قبلی رو بیشتر نشون بده.

افزودنی روغن (مکمل) لازمه؟ روغن باکیفیت همهٔ افزودنی‌های لازم رو داره. اضافه کردن مکمل‌های بازاری معمولاً تعادل فرمول روغن رو به هم می‌زنه و توصیه نمی‌شه.

برندهای روغن موتور

اینجا هم برندهای خارجی مثل کاسترول، توتال، فوکس و لیکومولی رو داریم و هم برندهای داخلی مثل بهتام، نفت پارس، نفت بهران و کاسپین. ما نمایندهٔ رسمی این برندها نیستیم؛ کالای اصل رو تهیه و عرضه می‌کنیم.

برای خرید عمده روغن موتور برای فروشگاه، تعمیرگاه یا ناوگان حمل‌ونقل تماس بگیر: 021-65232006